Arttu Partinen, al tientallen jaren een vaste waarde in de Finse underground, maakte deel uit van excentrieke bands als Avarus en Anaksimandros en trad solo op als Amon Düde en/of onder zijn eigen naam. Na vele jaren in zijn bolwerk in Helsinki, waar hij het label Artsy runde, is hij terug in de Lage Landen met zijn chaotische installatie van kapotte cassettespelers, gevonden geluiden, wankele bliepjes en verbrijzelde fragmenten van wat wel eens alle gesprekken ooit zouden kunnen zijn, samengeperst tot seconden. Volgens zijn biografie: “the physicality of his performances makes him a kind of a full body theremin, as every vibration has an effect on the music. The same goes also the other way, as the sounds in turn guide the body movements, his performances documenting the inevitable deterioration of both himself and his equipment.”

Bridget Hayden, die rond 2018 voor het laatst te zien was in de KRAAKosphere toen haar LP Pure Touch Only From Now On, They Said So net was uitgekomen, is een al lang bestaand boegbeeld van de pan-Europese drone rocktraditie die we kennen en liefhebben. Als voormalig lid van Vibracathedral Orchestra wordt haar solowerk sinds 2004 omschreven als “galaxy electrified musical noise”, waarbij ze zeer persoonlijk gitaarwerk integreert in een groter lo-fi universum dat droomachtig en surrealistisch is, poëtisch oscillerend tussen melancholische overpeinzingen en met noise doordrenkt brutalisme dat niettemin zeer intiem aanvoelt. Deze spectrale ruimtes zijn bedoeld om te bezoeken ~ laat ze in je nagalmen!

De schitterende broer van de Slavische crew en een vaste waarde bij Mutant Radio in Tbilisi. We hebben deze zilveren figuur nog net kunnen strikken voordat hij weer naar onbekende oorden vertrekt! Emills uitstekende muziekkeuze verraadt een voorliefde voor het vertellen van verhalen door middel van geluid, waarbij hij het onverwachte en het onwaarschijnlijke samenbrengt om een reis door muzikale landschappen te beschrijven die het meest in vuur en vlam staan. 🐸