Nederlands | English

 

< Overview

“Ik gebruik een Echoplex EP4 tape delay”

STEVE MARREYT | ©RUIS

 
 
Ik heb altijd al een zwak gehad voor psychedelische muziek uit de Bay Area. Toen ik een jaar of vijftien was, verkleedde ik me wel eens als hippie om te gaan paraderen in het stadscentrum van Brugge. The Doors, Jefferson Airplane en Big Brother & The Holding Company waren geliefde gespreksonderwerpen in die tijd. Tien jaar later is er maar weinig veranderd. Mensen denken nog steeds dat ik me verkleed als hippie en bovenstaande groepen passeren nog geregeld langs de naald. Ik stel me een gelijkaardig patroon voor bij de groepsleden van Wooden Shjips. Toen ik twee jaar geleden hun “Shrinking Moon for You” 10” en “Dance, California” 7” in handen kreeg, vond in mijn woonkamer spontaan een 3rd summer of love plaats. Een SubPopsingle en een debuut-lp op Holy Mountain volgden en deze zomer komen ze naar België komen om onze hersenen te frituren. Wij hielden alvast een korte mail-in met Ripley Johnson ter voorbereiding.

Hoe is het allemaal begonnen?
Het startte allemaal met een manifest dat jammer genoeg wat misplaatst was. Twee voorwaarden waren dat elk nummer maar één akkoord mocht hebben en dat de muziek dansbaar moest zijn. Being a dance band was very important. Ik verzamelde enkele vrienden die nog nooit in een band gespeeld hadden en die dan ook weinig of geen muzikale ervaring hadden. We hebben twee jaar gejamd voor we uit elkaar vielen. Na een korte pauze heb ik de groep terug opgestart met vrienden die wél muzikant waren. Enkel Nash, onze organist is een overblijfsel van de eerste line-up.

Gebruikte je lsd toen het allemaal begon?
Nee, maar het voelde wel vaak zo.

Speelde je daarvoor al in bands?
Ik heb vroeger wel nog in wat bands gespeeld, maar voor Wooden Shjips begon was ik al een hele tijd uit het hele muziekcircuit. Ik heb de band opgericht omdat ik de muziekkriebel opeens weer voelde opwellen. Eigenlijk na een periode dat ik helemaal into freejazz was, als luisteraar dan. Mensen als Arthur Doyle, Sonny Sharrock, Noah Howard, Cecil Taylor, Joe McPhee, Sam Rivers etc. De energie en de creativiteit van die muzikanten inspireerde me om weer met anderen samen te spelen.

Woonden jullie ouders in Haight-Ashbury?
Nee, maar mijn overgrootouders woonden wel in Berekeley, nadat ze emigreerden uit Zweden. Ik ben opgegroeid aan de oostkust, wat over het algemeen onrustiger is, dus ik heb altijd een heel romantisch idee gehad van San Francisco en de jarenzestigbeweging daar.

Heb je een muzikale familie?
Helemaal niet. Mijn broer heeft ooit en tijdje gedrumd als kind, maar hij is er nooit mee verder gegaan.

Wat denken ze van Wooden Shjips?
Het is niet echt hun ding, maar ze zijn blij dat we doen wat we graag doen.

In juli kwamen speelden jullie voor het eerst in Europa. Hoe beviel dat? Enige hoogtepunten die je wil delen?
Het was onze allereerste tour tout court, dus het was heel fijn. Allen al in de bus kruipen, elke avond ergens anders spelen, interessante mensen ontmoeten... Zelfs het dieptepunt was amusant, toen we moesten spelen vlak voor een stelletje “School of Rock” kids, die openden voor the Butthole Surfers in Amsterdam. Dat was redelijk vervelend, maar we waren wel in Amsterdam, dus je hebt ons niet horen klagen.

Platen gekocht onderweg?
Geen vinyl. Ik had teveel materiaal dat ik terug huiswaarts moest slepen. Ik heb wel twee fantastische cd’s gekocht in Berlijn: Von Lmo – “Transister” en Twink – “The Never Never Land/Think Pink Demos”. Die zocht ik allebei al lang.

Wat zijn je drie favoriete krautrockalbums tussen '69 en '75 (je mag niet Neu!, Can of Guru Guru kiezen) 
Drie maar?! Dan ga ik voor een Klaus Schulzedrieluik
Walter Wegmüller - Tarot
Tangerine Dream - Electronic Meditation
Ash Ra Tempel - Ash Ra Tempel

Ok. Nog drie dan?
German Oak – s/t
Sergius Golowin - Lord Krishna von Goloka
Agitation Free - Malesch

Hoe leer je meestal nieuwe muziek kennen?
Vooral door als een bezetene over muziek te lezen: boeken, tijdschriften, de Aquarius Records nieuwsbrief, Byron Coley en Thurston Moores column in Arthur, the Wire, Dusted.com, de Volcanic Tongue nieuwsbrief, een fantastisch blad dat Z Gun heet...

Heb je ook een harde schijf vol illegale downloads?
Nee, ik heb er eigenlijk maar een paar, vooral Velvet Underground bootlegs en wat Stones outtakes. Ik hou vooral van muziek in fysische materie. Ik denk dat dat komt omdat ik al heel mijn leven een vinyl freak ben. Ik koop zelfs zelden cd-r’s. Dat is mij allemaal te efemeer. Ik luister ook liever naar muziek op een deftige stereo, weg van de computer.

Wat is de dierbaarste plaat in je collectie?
Er zijn er een paar. Een ervan is “96 Tears” van ? and the Mysterians. Een van de vele platen die ik uit mijn vader zijn collectie gestolen heb. Waarschijnlijk mijn favoriete.

The Doors en Spacemen 3 worden nogal eens vermeld als men schrijft over Wooden Shjips. Wat denk je daarvan?
Ik vind dat fantastisch. Ik denk dat ik zelfs de enige ben in de groep die Spacemen 3 al gehoord heeft. Mijn eerste Doorsalbum heb ik ook pas gekocht nadat we onze plaat hadden opgenomen. Ik vind dat heel interessant om over na te denken. Ik heb een groot respect voor beide bands. Door andere reviews ben ik onder andere beginnen luisteren naar Loop en F/i.

Welke delaypedalen gebruiken jullie?
Ik gebruik een Echoplex EP4 tape delay en een Electro Harmonix Deluxe Memory Man.
 
Heb je een politieke agenda?
Enkel als je vrede, liefde en positieve vibes meetelt.

Welke plaat speelde er toen je voor het eerst de liefde bedreef?
Dat was een Zeppelin album. Ik denk IV. Mijn eerste vriendin was een grote Zep fan.

Wat is favoriete Michael Jackson album?
Ik heb nooit platen van hem gehad, maar waarschijnlijk “Off the Wall”

Wat is je voornaamste levensfilosfie als muzikant?
Wees eerlijk tegen jezelf. Wees aardig.