Label : Köhn
Jürgen De Blonde (Born in Eeklo, 1975) is a self-taught musician and composer. He’s been an active musician since the age of 12 when he started playing around with a small casio keyboard. From that time onward he’s been fascinated by electronic music and creating his own sounds and music. Not having an academic background, De Blonde’s interest in music has always been eclectic, allowing influences from a wide range of styles and sounds. Early influences were Jean Michel Jarre, Jan Hammer, Klaus Schulze, Kraftwerk, Vangelis, Pink Floyd, Iron Maiden and mainstream pop music. Around the age of 16 De Blonde changed schools and became a pupil at SASK in Brugge where he was exposed to the world and practices of art and got to know a wide range of alternative music through fellow students and the music show 120 Minutes on MTV. There he got exposed to many new influences like Sonic Youth, Robert Wyatt, Spaceman 3, the whole wave of Shoegazing bands (My Bloody Valentine, Slowdive, Ride, Boo Radleys ...) and all in all more guitar music, but also Aphex Twin, Autechre ... Meanwhile De Blonde played in a number of bands ranging from jazz to noise rock.
De Blonde expanded his instrumentarium with electric and acoustic guitars, samplers, beat boxes, four track recorder and whatever he got his hands on that could produce sound. He started making songs and sound experiments which he compiled onto tapes. Eventually this resulted in a number of modest releases on small tape labels.
By the mid-nineties he rediscovered the love for electronic music through experimental acts such as Oval, Germ, Microstoria and post-rock acts like Tortoise and Trans Am. He started making his own electronic compositions and this resulted in his first cd album in 1998 on KRAAK under the name “Köhn”. A second album followed in 1999, with a growing number of live shows across Europe and also in being asked by Sonic Youth to open their show at the Ancienne Belgique as a result. Meanwhile De Blonde had also joined de portables releasing a number of albums with that band and playing numerous live shows.
His music has since then been used for shortfilms, compilation albums and installations. He has also frequently been asked to compose new music for film projects.
In 2001 he released his eponymous double album “Koen” on Kraak, regarded by many as a masterpiece in independent electronic music. It was this album that also introduced him to André Gingras for whom he became a regular collaborator, making scores for a.o. The Lindenmeyer System, Hypertopia, Anatomica 1, Idoru,... and thus becoming a regular composer for contemporary dance. Other choreographers he has worked for are Sylain Emard and Arno Schuitemaker.
Currently, De Blonde is working part-time for an educational arts organisation, called Aifoon. Their work focuses on the world of sound, exploring the communicative and poetic possibilities of everyday sounds. Through workshops, events, collaborations and installations they research the many aspects of sound and how these can be used in educational and pedagogical contexts. Besides that, he’s maintaining his musical activities as a musician, composer and sound designer. In 2009 KRAAK released his Köhn comeback lp “We need more space in the cosmos”, on which he grasped back to his early synthesizer heroes.
CD-version!
After his exploration of the kosmische territory, Köhn reprogrammed his his brain to dive into another early synth passion of his: minimalism. Drawing inspiration from great masters such as Philip Glass, Steve Reich and Terry Riley, De Blonde recorded four late night ‘variations on a theme’. These are pure transcendental improvisations, meditations on minimal patterns and shifting arpeggios.
After his exploration of the kosmische territory, Köhn reprogrammed his his brain to dive into another early synth passion of his: minimalism. Drawing inspiration from great masters such as Philip Glass, Steve Reich and Terry Riley, De Blonde recorded four late night ‘variations on a theme’. These are pure transcendental improvisations, meditations on minimal patterns and shifting arpeggios. Random Patterns lays bare and celebrates Köhn’s limitations a s a keyboard player, exploiting the deep core of instant composition. All four tracks show a dynamic relationship between observation, evaluation, action, reaction, acceptance and attempt, provoking sudden moments of musical insight or even feelings of genuine inner tranquility. Random Patterns is a wonderful piece of synth music that is completely disconnected from recent revivalists and painstakingly focussed on the personal bond between man and his instrument.
After his exploration of the kosmische territory, Köhn reprogrammed his his brain to dive into another early synth passion of his: minimalism. Drawing inspiration from great masters such as Philip Glass, Steve Reich and Terry Riley, De Blonde recorded four late night ‘variations on a theme’. These are pure transcendental improvisations, meditations on minimal patterns and shifting arpeggios. Random Patterns lays bare and celebrates Köhn’s limitations a s a keyboard player, exploiting the deep core of instant composition. All four tracks show a dynamic relationship between observation, evaluation, action, reaction, acceptance and attempt, provoking sudden moments of musical insight or even feelings of genuine inner tranquility. Random Patterns is a wonderful piece of synth music that is completely disconnected from recent revivalists and painstakingly focussed on the personal bond between man and his instrument.
After his exploration of the kosmische territory, Köhn reprogrammed his his brain to dive into another early synth passion of his: minimalism. Drawing inspiration from great masters such as Philip Glass, Steve Reich and Terry Riley, De Blonde recorded four late night ‘variations on a theme’. These are pure transcendental improvisations, meditations on minimal patterns and shifting arpeggios. Random Patterns lays bare and celebrates Köhn’s limitations a s a keyboard player, exploiting the deep core of instant composition. All four tracks show a dynamic relationship between observation, evaluation, action, reaction, acceptance and attempt, provoking sudden moments of musical insight or even feelings of genuine inner tranquility. Random Patterns is a wonderful piece of synth music that is completely disconnected from recent revivalists and painstakingly focussed on the personal bond between man and his instrument.
K032
2cd
Sold Out/Not available
Wereldwijd lang verwacht en lange tijd na zijn vorige album werd het uiteindelijk duidelijk dat Köhns derde album wel eens een klassieker kon worden.
In de tussentijd hield hij zich bezig met het leveren van bijdragen voor Tomlab, Bip-Hop, Darla en Mixer, om er maar enkele te noemen. Maar niets van dit alles staat in verhouding met de immense impact van deze dubbel-cd. 130 minuten van pure extase voor het hoofd en de voeten. Alles uit de muzikale geschiedenis werd onder handen genomen en getransformeerd in iets dat enkel kan omschreven worden als Köhn. Gaande van verkrachte glitch over hedendaags klassiek tot popriffs in een compleet overhoopgehaalde nummer en ondertussen de 80’s-revival ombuigend tot iets dat zal bestaan tot het einde der tijden, dat is Köhn. Hij dompelt drones onder in een gestructureerd meesterwerk en herdefinieert de term ‘twisted beats’. Hij neemt je twee uur mee op een trip in een wereld waarvan je nadien niet weet wat het nu precies was. Hij laat je ademloos achter. De tijd zal het uitwijzen, maar volgens ons is dit voor de 21ste eeuw wat ‘Loveless’ was voor de gitaargeneratie.
K014
cd
Sold Out/Not available
Dit is de tweede release van Köhn, het slaapkamerelektronicaproject van Jürgen De Blonde.
Hij begon zijn muzikale zoektocht met het schrijven van basic gitaarpop, maar al snel ontdekte hij de geneugten van de sampler, zonder daarbij zijn gitaar aan de wilgen te hangen. Zijn eerste cd onder de naam Köhn op (K-RAA-K)3 werd door de pers zo positief onthaalt dat hij er direct een plaatsje in het voorprogramma van Sonic Youth meemee wist te veroveren. En inderdaad, Köhn is een van de weinige elektronicaprojecten die verfrissende en opwindende optredens weet neer te zetten. Ondertussen werkte hij aan de opvolger van zijn debuut. Wat al uit zijn live optredens bleek, wordt op deze nieuwe schijf bevestigd: (KÖHN)2 is een gigantische stap voorwaarts ten opzichte van zijn debuut. Het nieuwe album is warmer en volwassener. Köhn experimenteert duchtig met beats en melodieën alsof hij nooit iets anders gedaan heeft. Vreemde geluiden houden je alert en doen je checken of er toch niets mis is met je stereo-installatie. Tussen al het elektronisch geweld duikt er af en toe een gitaar en een stem op. Met haperende cd’s en scratches worden er zigzag melodieën gecreëerd. Jürgens geluidsbibliotheek zal op het eerste gehoor misschien vreemd lijken, maar als je dieper luistert, ontdek je echte popmuziek. Waar elektronische acts als Oval, Noto en Farmers Manual zich vooral toeleggen op geluid an sich, probeert Köhn deze geluiden te gebruiken om er echte songs mee te smeden. Je zal dancetracks horen, maar ook ambientsounds waarbij musique concrète in de clinch gaat met Pavement.
K007
cd
Sold Out/Not available
Het eerste volwaardig elektronische wapenfeit van Jügen De Blonde, alias Köhn (ook bekend als Ed Nolbed en een vierde van de Portables)
Met behulp van allerlei huis-, tuin- en keukenmateriaal brouwt hij een bezwerende en beklemmende elektronische wereld zonder echter het songaspect uit het oog te verliezen. Clicks, bleeps, beats en noise die recht uit het hart komen. Hartverwarmend en op geen enkel moment klinisch. Of hoe elektronica ook zonder laptop kan! Thurston Moore was zodanig onder de indruk van dit knutselwerkje dat hij Köhn in ‘97 spontaan liet openen voor Sonic Youth in Brussel.
“All I see is light” is the second release in our brand new cassette series. This c40 captures one of Köhn’s true cosmic healing sessions at the legendary house show venue ‘At Anthony’s’ in Ghent.
In this set we hear De Blonde’s weirder side, combining his love for late 70s kraut in more abstract terms with the old school Köhn vibe. Think bizarre repetitive leads, eighties string work, oscillation paradises and other maneuvers in the dark. For those who liked “We need more space in the cosmos”, here he takes his nouveau brain sound even one step further.
De comeback waar iedereen zat op te wachten! Sinds zijn Bruce Willis album (Western Vinyl, 2003) focuste Jurgen De Blonde zich vooral op muziek voor dans- en theaterproducties.
Tot hij een tijdje geleden zijn oude synthesizerfetisj herontdekte. Dit resulteerde uiteindelijk in “We Need More Space In The Cosmos”, een ode aan verloren helden zoals Klaus Schultze en Jean-Michel Jarre. Het album grijpt terug naar jaren ’80 elektronica, de era waarin krautrock culmineerde in een nieuwe ruimte-esthetiek en kosmische televisiesoundtracks. Toch wordt de Köhnstempel er weer vanaf de eerste seconde zwaar opgedrukt. De unieke benadering waarmee hij zich in de jaren ’90 kon afschudden van alle Aphex Twin- en Ovalepigonen, toont De Blonde nu als een Cosmic Courier van de 21ste eeuw. Limited edition met mind expanding artwork uit de Yves Jeanson Geometrical Abstraction Art Collection.
More