Label : Kiss The Anus Of A Black Cat
K054
cd
Sold Out/Not available
De jonge Belgische meester van de apocalyptische folk Stef Heeren komt na zijn overal bejubelde debuut van vorig jaar hier op de proppen met een meer dan waardige opvolger.
“An Interlude to the Outermost” combineert de duistere mantra-achtige folk van zijn eerste plaat met snedige folkrock, intense melodieën en snijdende weltschmertz. Zijn punkroots zijn nog steeds duidelijk te horen in zijn krachtige stem, de thematiek nog steeds heidens. Het verschil met “If the Sky falls, We Shall catch Larks” is dat we op het nieuwe album veel meer het werk van een band horen, met in detail uitgewerkte arrangementen en dito productie. “An Interlude for the Outermost” is zo het ontroerend meesterwerkje geworden dat we van Kiss The Anus Of A Black Cat verwacht hadden. De opnames van “An Interlude For The Outmost” begonnen al in augustus 2006, toen Heeren samen met gitarist De Maré en drummer David Stubbe (ex-Thee Plague of Gentlemen) voor acht dagen een ruimte van kunstencentrum Vooruit inpalmde om er de basis van zijn nieuwe plaat op te nemen. Gaandeweg begon Heeren de plaat meer vorm te geven, ondermeer door verschillende muzikanten stukken te laten inspelen en computergewijs alles op de goeie plaats te krijgen. Thematisch legt Heeren hier ook weer zijn ziel volledig bloot. Een volle cd lang torst hij alle pijn van de wereld op zijn schouders. Hoewel er hier en daar een melodie opflakkert die het tegendeel zou kunnen bewijzen, heeft de teneur van dit album weinig te maken met levensvreugde. Enerzijds de erfenis van 09/11 en anderzijds de banaliteit van het individu en de vervlakking van de samenleving zijn de voornaamste bekommernissen van deze jonge muzikant. Die desillusie probeert hij in zijn teksten en muziek te verwerken. En hoe… Met de rockbezetting waarin Heeren duidelijk zijn draai gevonden heeft, is het nieuwe album een van de hoogtepunten uit de huidige darkfolkbeweging geworden.
K048
cd
Sold Out/Not available
Ik was al enkele jaren dingen aan het opnemen met mijn instrumenten en mijn computer. Het was echter pas toen (K-RAA-K)3 mij benaderde, dat ik mijn ideeën heb samengeraapt en aan eigenlijke songs begonnen ben. Daarvoor was ikzelf mijn enige publiek. Hoewel de nummers op deze cd gestructureerde folksongs zijn, gaat mijn muzikale interesse en benadering vooral uit naar religieuze en sjamanistische muziek, zij het boeddhistische-, krishna- dan wel Indisch-Amerikaanse muziek. Het gaat mij niet om het inhoudelijke karakter, maar eerder om het repetitieve, de mantra en het droneachtige. Ik probeerde een tijdloze, tranceachtige sfeer te creëen die je terugvindt in religieuze muziek, maar zonder westerse instrumenten te gebruiken (zoals tempura, harmonium, schalen, belletjes en repetitieve vocalen). Ik hou heel erg van dat gerammel en geklingel. Toen ik ‘Sevenfold’ schreef, had ik echt een magisch ritueel rond een indiaans kampvuur in gedachten. De luisteraar moet het dus ook zo interpreteren. ‘Sighing, Seething, Soothing’ is een lang droneachtig nummer van twintig minuten, verdeeld in drie stukken: het eerste, de inleiding, is opgebouwd rond een pianothema. Dat gaat over in een het middenstuk dat geleid wordt door repetitief gezang, bellen, draailier en overstuurde gitaren. In het slotstuk nemen de delaygitaren het over om tot een postrockachtig einde te komen. ‘Nihil, as in Nihilism’ is een soort van protestlied. Het hele mediacircus rond de Tsunamiramp ergerde me zo erg, dat ik niet anders kon dan er een nummer over schrijven. De titel refereert aan mijn houding tegenover de geldcollecte gevoed door grote bedrijven. Het meest toegankelijke nummer op de cd is ‘Almost, Silver’. Daarom wou ik het als laatste nummer. Ik wilde eindigen met een positief gevoel. Eigenlijk gaat dat nummer over een onbeantwoorde liefde en helemaal niet positief, maar de muziek is zachter en aardiger. De muziek op deze cd moet als een geheel beschouwd worden en dwingt de luisteraar ertoe zijn routine te doorbreken door in een tijdloze staat van een utopische wereld te stappen. - Stef Heeren, 28 maart 2005
More