Twee grote instrumentalisten uit het veld der improvisatoren. Respectievelijk saxofonist en gitarist, zochten Ankersmit en Ielasi al van bij het begin van hun carrière naar manieren en combinaties om de benadering en het geluid van hun instrument te abstraheren. Zo komen ze met de inmenging van elektronica tot een specifiek klankuniversum dat de grenzen van elektro-akoestische improvisatie aftast .

Bear Bones, Lay Low is het powerdroneproject van de in Brussel residerende Venezolaan Ernesto Gonzalez. Met gitaarfuzz, vocalen, tapes en een hele resem effecten bouwt hij set per set een energetische geluidsmuur rond zich. Ondanks de nog schaarse liveperformances kan hij toch al op de bewondering rekenen van onder andere Spencer Yeh. Jong en lichtontvlambaar talent uit (groot) België.

In de muziek van Adam en Jonathan Bohman zijn er altijd sporen te vinden van musique concrète, geluidspoëzie, fluxus en vrije improvisatie. Maar de serieux waarmee deze zogenaamde stijloefeningen gepaard zouden moeten gaan, wordt bij de Bohmans op een typisch Britse wijze omgetoverd in speelse en humoristische elektro-akoestische muziek. Stel je een tafel voor vol zelfgemaakte en non-instrumenten, keukengerei en misschien enkele zestigwattlampen, dennenappels, en twee overjaarse pubers die zich kostelijk amuseren. Wat verlangt een mens meer?

Lungfish' vocalist Daniel Higgs verraste vriend en vijand met zijn eerste echte soloplaat op Holy Mountain (yep, roemrijk door OM- en Mammatus) waarop hij zich waagt aan mantra-achtige acidfolksongs, old timey banjoliederen, mondharpimprovisaties en wat nog allemaal. 'Ancestral Songs' belandde zo in menig eindjaarslijstje. Meer dan terecht volgens ons en daarom ook op het Kraakpodium.

Silur, Ignatz, Af Ursin en Kiss The Anus of A Black Cat gingen Dennis Krokodil voor als Limburgse delegatie op het Kraakfeest, maar iedereen weet ondertussen dat Limburg anno 2007 Krokodillenland is. Sinds 2005 bestoken deze jonge klankentappers de Belgische podia met een dichte massa oorsmeer die klinkt alsof alle bands van alle voorgaande kraakfeesten werden gecompresseerd in enkele vierkante centimeter effectenpedaaltjes. Opperkrokodil Dennis kruist ook solo door het land. Hij brengt voor de gelegenheid een vriend mee en ontketent gretig zijn duivels als Dennis Krokodil and Friend. Van subtiele, kapotte drones naar wild om zich heen slaande gitaargensters en weer terug. Zijn solorelease heet 'Headphone' en is een pareltje ... U weet waar de verkoopstand zich bevindt.

Dinosaurs With Horns zijn Rick Potts en Joseph Hammer, beiden overlevenden van de legendarische LAFMS (Los Angeles Free Music Society) rond o.a. Le Forte Four en Smegma. LAFMS was een allegaartje van vrijdenkende muzikanten die stijlen zoals freejazz, noise rock, performance kunst en musique concrète vaak door elkaar beoefenden vanaf midden jaren zeventig. Dinosaurs With Horns zet die traditie zonder verpinken verder. Verwacht hardhandige improvisatie van elektronica en synthmanipulatie door mensen die al meer dan dertig jaar weten hoe zulks kan gekneed worden tot een opwindend geheel.

Met 'Is Night People' en 'In the Cave of Spirits Forever' op respectievelijk Release The Bats en Time-lag, kreeg Raccoo-oo-oon al snel een trouwe schare fans achter zich. En dat is meer dan terecht want de solide combinatie van no-wave, tribale drums, mantrapunk en nog een scheut wilde freerock werkt bijzonder aanstekelijk, al zeggen we het zelf. Mocht u nog niet overtuigd zijn van de sterkte van dit veelbelovende combo, laat u dan gewillig bekeren tijdens hun Kraak- en tevens Europees debuut.

Al jarenlang is het Gentse Lugubrum bezig aan het uitwerken van een fijnzinnig en vooral eigenzinnig geluid in het metalveld. Jaren geleden ontwikkelden ze nog een afsplitsing van het black metalgenre met hun 'boersk blek metl'. Tegenwoordig experimenteren ze erop los en dat leidt tot nooit gehoorde extravagante en genreoverschrijdende combinaties. Zonder twijfel een van de boeiendste groepen uit de Belgische muziekgeschiedenis.

Major Stars opereert al tien jaar vanuit Somerville, Massachusetts en maakt westcoast geïnspireerde rechttoe rechtaanrock. Stevige riffs staan centraal en een zijsprong richting psychedelische folkrock wordt niet geschuwd. Nu Major Stars sinds twee jaar uitgebreid is tot een stevig zestal, een officiele vijfde lp een feit is en de internationale belangstelling eindelijk in stijgende lijn zit, is het hoog tijd om het rock-'n-roll- gehalte, de ijzersterke livereputatie en hun meer dan charmante leadzangeres ook aan het (K-RAA-K) 3 -festivalpubliek te introduceren.

James Pobiega zwierf in de jaren zeventig en tachtig, onder de naam Little Howlin' Wolf, heel de wereld rond om er op alle straathoeken en in alle stations zijn blues te gaan zingen. Met de cd-r's en lp's op het Hereseelabel (zie o.a. Nautical Almanac) en de op stapel staande reissues, krijgt hij steeds meer de internationale aandacht die hij eigenlijk al lang verdiende. Zorgen voor zijn ouders in Chicago is een prioriteit, maar voor het jaarlijkse Kraak-feest komt hij graag nog eens over naar Europa om zijn mix van calypso, rauwe blues en voodoo ten gehore te brengen.

Zanger/improvisator/trompetist Phil Minton heeft sinds 1969 naar schatting aan een kleine honderd albums meegewerkt en speelde samen met het kruim onder de improvisatoren als Fred Frith, Peter Brötzmann, Radu Malfatti, Phil Wachsman, John Zorn en Derek Bailey. Vooral zijn stem is zijn geheim wapen dat naar waarde wordt geschat door publiek, pers en collega-improvisatoren zoals Jaap Blonk. Roof, het project met Luc Ex, Tom Cora en Michael Vatcher uit de jaren negentig of zijn samenwerking met FM Einheit deden al blijken dat Mintons blik altijd op de toekomst is gericht. Vandaag dan ook terecht op het Kraak-festival om stemgewijs lustig tegen de haren in te strijken.

Sun City Girls eindelijk in België! Dit geesteskind van Alan en Richard Bishop en Charles Gocher is al sinds 1982 actief en verwierf een heuse cultstatus met hun eigenzinnige combinatie van surf, wereldmuziek, zappa-achtige rock en beat poetry. Met een voorliefde voor performance en tekstueel voor het occulte en het mythische, brengt de groep telkens weer een onvoorspelbare liveshow. Recent op het Nightmare Before Christmas festival nog met een licht geniale bijdrage van Alan Bishops Uncle Jimtypetje. De Girls zijn regelmatig wel te vinden voor een verkleedpartijtje en altijd met een schitterend repertoire vol excentrieke muziek achter de hand.

Warmer Milks was oorspronkelijk het soloproject van Mike Turner uit Lexington, Kentucky. In korte tijd groeide het project uit naar een trio en evolueerde de muziek van lofisongs over avant-folk naar hun op Troubleman Unlimited verschenen 'Radish on Light', waarop de groep een grimmige kant laat zien van zichzelf en zich wentelt in een psychedelische trip van kraut- en dronegerammel en spastische no-rock. Gelauwerd door o.a. Ben Chasny en Byron Coley als de groep die je absoluut aan het werk moet zien. Bij deze.

Witchcraft begon ooit als een 13th Floor Elevators- en Pentagramtributeband. Althans zo gaat het gerucht. Niet onlogisch want deze Zweedse jongens slagen erin om zowel in hun songwriting als in hun productie een warme jaren zeventigklank te leggen. Dit is old school doom en hardrock van de bovenste plank, ergens tussen Blue Cheer, Pentagram en Pagan Altar. Helemaal geen retro, gewoon veel te laat geboren.

Componist-luitspeler Jozef Van Wissem houdt er een ongewone benadering van zijn renaissanceluit op na. Hij knipt en plakt klassieke stukken en vormt ze om tot een nieuw geheel, keert melodieën om en voegt er elektronica aan toe. Hij trekt ook graag op met andere virtuozen als Tetuzi Akiyama en Gary Lucas en switcht tussen compositie en improvisatie om te komen tot een amalgaam van hedendaagse folk en late renaissancemuziek.