Nederlands | English | Winkelwagentje (0) €0.00

Events

A Tribute to Robert Ashley — films

Cause & Effect (John Sandborn)
The Bottleman (George Manupelli)
Housed (George Manupelli)

woensdag 3 december 2014

Cinema OFFoff

| € 6,50 / € 4 (reductie)

A film evening with films in which Robert Ashley was involved.

John Sandborn is een experimentele video maker die het tv- en videomedium expliciet exploreert. Hij werkte samen met o.a. componist Kyle Gann, maar evengoed regisseerde hij videoclips voor Philip Glass, Tangerine Dream, Grace Jones, of reclamespots voor Nintendo, Sony of Disney.

In de video Cause & Effect (1988) figureert Robert Ashley naast Julia Heyward in een dynamische mix van dans, performance en special effects.

George Manupelli is een invloedrijke experimentele filmmaker, beeldend kunstenaar en curator. Hij richtte in 1963 het invloedrijke Ann Arbor Film Festival op, en was professor in film op verschillende gerenommeerde Amerikaanse universiteiten.

Zijn meest beruchte werkstuk is de cult avant-garde filmtrilogie Dr. Chicago, waarin flamboyante personages gespeeld werden door o.m. Alvin Lucier, Mary Ashley, en Robert Ashley zelf. Voor deze trilogie werd Manupelli bekroond in 2007 met de Avant Garde Masters Award.

In 1960 maakte hij de experimentele kortfilms Housing en The Bottleman, waarvoor Robert Ashley de muziek schreef en realiseerde. The Bottleman toont verschillende episodes, en mogelijke eindes in het leven van een zwervende flessenman.

Ashley en Manupelli waren voorheen kamergenoten, en maakten beiden deel uit van de ONCE group – een collectief van kunstenaars als Gordon Mumma, Behrman, Roger Reynolds e.m, dat het gelijknamige festival oprichtte, en een radicale visie op kunst en de presentatie ervan ontwikkelden.visie op kunst en de presentatie ervan ontwikkelden.

A Tribute to Robert Ashley

Tom Buckner (us)
Floris Vanhoof (be)
Lieven Martens Moana (be) & Francesco Cavaliere (it)

dinsdag 9 december 2014

School of Arts / Miryzaal

| € 10

In maart van dit jaar overleed de Amerikaanse componist Robert Ashley, die samen met figuren als Alvin Lucier, David Behrmand en Gordon Mumma deel uitmaakte van de avant-gardistische Sonic Arts Union. Hij laat een massief en zeer persoonlijk oeuvre na dat balanceert op de grens van pop-art, spoken word, elektronica, performance, minimalisme en video-opera. Met zijn karakteristieke bezwerende stem loodste hij de luisteraar door bevreemdende verhalen uit Amerikaans Urbania.

Bijgestaan door een handvol muzikanten breng bariton Thomas Buckner hommage aan deze tegendraadse persoonlijkheid en presenteert een greep uit Ashley’s laatste werken.


Al veertig jaar lang wijdt Thomas Buckner zich aan de wereld van nieuwe en geïmproviseerde muziek. Hij studeerde bij de legendarische Metropolitan Opera bariton Martial Singher, maar breidde zijn klassieke opleiding uit door zich te verdiepen in een breed spectrum van experimentele muziek. Hij is een expert in het oeuvre van Ashley, zo werkt hij mee aan de opera’s Concrete (2008, Lovely), Now Eleanor’s Idea en Celestial Excursions, samen met diens zoon Sam Ashley, Joan La Barbara en pianist ‘Blue’ Gene Tyranny.

 


Lieven Martens Moana & Francesco Cavaliere, en Floris Vanhoof componeren voor de gelegenheid nieuw werk, geïnspireerd door Ashley.

Lieven Martens Moana — a.k.a. Dolphins into the Future — is een auditieve onderzoeker. Fieldrecordings, electronica en ouderwetse bandmanipulatie dragen bij tot een post-romantische audio-electronische poezie,  modernisme is niet ver weg. Zijn persoonlijke reizen, een onuitputtelijk bron voor een persoonlijke databank van beeld- en geluidsmateriaal, zijn het ruwe materiaal voor composities die een innerlijke zoektocht naar ultieme esthetisering reflecteren. Als tribute aan Ashley schreef Martens samen met de Italiaanse beeldend kunstenaar Francesco Cavaliere (Sea Urchin) een eerste opera.

Floris Vanhoof volgt intuïtief de linken tussen synapsen, en verbindt. Structurele en experimentele cinema, modulaire synthese, avant-garde tapecollages en fotografie zijn één continuüm binnenin mans artistieke output. Zijn performances zoeken de uithoeken van het andere en de verbeelding op — ook wel eens het menselijke brein genoemd. Als eerbetoon aan Robert Ashley inspireerde hij zich voor een nieuw stuk op het principe van asynchrone cyli, dat Ashley ontwikkelde.

BRAUBLFF (Materie und Laut) 3

Leif Elggren (se) &  Daniel Löwenbrück (de)
Stine Janvin Motland (no)
Valeri Scherstjanoi (ru)
+ more tbc

donderdag 18 december 2014

KASK/school of arts

| 7

BRAUBLFF (materie und Laut) is een concertreeks in samenwerking met De Player (Rotterdam). Ze stelt de volgende vraag: waar en hoe loopt taal over in muziek? Een mogelijk antwoord: het punt waar taal haar betekenis verliest en overgaat in pure materie – door herhalingen, mutaties en deconstructie, al dan niet geholpen door technologie, cut-ups en tapemanipulatie.

N°3 gaat terug naar de basis: stem, taal en noise. Advanced vocal techniques, futurische poezie, en noiseperformances waarin taal, muziek en materie elkaars plaats innemen.

Leif Elggren is de ene helft van het absurd-groteske performance & harsh noise duo The Sons of God — herinner u de waanzinnige performance op het KRAAK festival, waarin twee dreigende mannen, een overweldigende wall of sound, en een tafel de hoofdrol opeisten. Solo verkent hij duistere en waanzinnige uithoeken van de menselijke ziel, waarvoor hij de vastgelegde verhoudingen tussen sociale conventies, betekenis en het banale herdefinieert.

Daniel Löwenbrück is naast Raionbashi ook het brein achter het Tochnit-Aleph label. Performer, noiser, Schimpfluch-Gruppe-lid, oftwel The Method Man of Aktionism.

In Bergen, naar verluidt een stad waar het continue regent, verduwt de jonge Stine Janvin Motland de grenzen van de menselijke stem. Als rechtgeaarde vokaal poëte produceert ze moeiteloos een intens spectrum, waarvan nauwelijks te geloven valt dat een menselijke stem ze uberhaupt kan bedenken.
In 2014 debuteerde ze met twee platen, Oh Wow en In Labour, die sindsdien in hoge rotatie het KRAAK kantoor op sfeer brengen.


Valeri Scherstjanoi is een Laut dichter, een beeldend kunstenaar en een van de sterke mannen die Futuristische en Dadaïstische klankpoëzie in leven houdt. Als kind groeide hij op in Kazachstan, in wat ooit de Sovjet Unie heette. Als expert in het uitvoeren van Futuristische en Dadaïstische gedichten, gebruikt hij taal als de ruwe drager voor geluid en muziek. Zijn meest recente tape, op No Basement is Deep Enough, laat eigen Lautdichtung horen, excellente abstracte poëzie met een diepe emotionele kracht.

Tips van Kraak

Monthly view iCal